Op de Veense bedrijventerreinen wordt al veel gemeten: drones, camera’s, cybersecurityrapportages, meldingen, biodiversiteitsgegevens. Toch heeft niemand één beeld en benutten we niet alle potentie van die data.
In een project van Stichting ICT Campus Regio Foodvalley, gemeente Veenendaal, Bedrijvenkring Ondernemend Veenendaal en Hogeschool Utrecht onderzoeken studenten HBO-ICT hoe je van al die losse bronnen wél één werkend geheel maakt wat de volle potentie zo slim mogelijk benut.
Gemeente Veenendaal en Bedrijvenkring Ondernemend Veenendaal beheren de bedrijventerreinen samen en willen door naar parkmanagement 3.0. •
Er is geen gebrek aan data, maar aan samenhang: een waarneming leidt nu niet vanzelf tot een actie bij de juiste partij die ook slimme kruisverbanden leggen. •
Studenten HBO-ICT van de Hogeschool Utrecht werken hier 4,5 maand aan, begeleid vanuit onderzoek naar digital twins en gebiedsontwikkeling door een promovenda. •
ICT Campus verbindt de partijen en houdt vast wat er wordt geleerd, zodat de aanpak ook buiten Veenendaal bruikbaar is.
Schoon, heel en veilig. In drie woorden is dat de opdracht van een parkmanager: de persoon die op een bedrijventerrein verantwoordelijk is voor het collectieve beheer. In de praktijk zit daar veel meer achter. Bereikbaarheid. Een terrein dat er netjes bij ligt voor bezoekers. Bedrijfsprocessen die niet stilvallen. Schoon water. Verdachte situaties die op tijd worden opgemerkt. Brand die je liever voorkomt. Overlast, cybercriminaliteit, energie en warmte, groen en parkeren.
Gemeente Veenendaal en Bedrijvenkring Ondernemend Veenendaal doen dat werk samen, op basis van een gezamenlijk parkmanagementcontract. En ze willen verder. Parkmanagement 3.0, noemen ze het: kijken wat er nog meer uit die samenwerking te halen valt.
Wie op de Veense bedrijventerreinen gaat kijken, ziet iets opvallends. Er wordt al enorm veel gemeten.
Drones vliegen dagelijks over het terrein. Hun beelden worden geanalyseerd met een AI-model en landen in het GIS-systeem, waarna er elke week een rapport uitrolt met wat het model belangrijk vindt: schade aan het asfalt, achtergelaten afval, onveilige situaties, situaties die afwijken van normaal. Ondernemers hebben eigen camera’s en alarmsystemen, gekoppeld aan een securitypartij.
Er draait een cybersecurityprogramma met maandelijkse rapportages en een certificaat Keurmerk Veilig Ondernemen. Binnen het keurmerk wordt periodiek geënquêteerd. Er zijn meldingen uit de BuitenBeter-app, cijfers van brandweer en politie, gegevens over groenbeheer en biodiversiteit, en provinciale bestanden over werkgelegenheid.
Het probleem is dus niet dat er te weinig data is. Het probleem is dat het allemaal los van elkaar staat en niet vanzelf met elkaar ‘praat’.
Elk systeem beantwoordt keurig de vraag die eraan gesteld wordt. Maar niemand heeft één beeld. En veel belangrijker: een waarneming leidt niet vanzelf tot een actie. Wat betekent een scheur in het asfalt? Wie moet dat weten? Hoe snel? En in welk systeem moet dat signaal terechtkomen om er ook echt iets mee te doen?
Nu zit die vertaalslag vooral in de hoofden van mensen of tussen enkele systemen: maar niet alles praat met elkaar. Daarmee zijn we in de gemeente dus goed op weg, maar is er nog veel meer potentie beschikbaar.
Daarom start ICT Campus Foodvalley samen met gemeente Veenendaal, de bedrijvenkring en Hogeschool Utrecht een ‘Innoproject Parkmanagement 3.0’. Studenten HBO-ICT werken 4,5 maand aan een afgebakende eerste stap.
Zij worden begeleid door Diana Boekman, promovenda aan Hogeschool Utrecht op digital twins voor gebiedsontwikkeling. Zij begeleidt de studenten inhoudelijk op hun casus. Dat is precies de reden dat dit meer is dan een studieopdracht. Een digital twin is in de kern een virtuele kopie van een fysieke omgeving, waarmee je kunt leren, oefenen en vooruitkijken: zoals een vliegsimulator dat doet voor een piloot. De vragen die op dit bedrijventerrein spelen, zijn dezelfde vragen waar haar promotieonderzoek over gaat.
De studenten beginnen niet bij een oplossing, maar bij het doorgronden van het probleem. Welke bronnen zijn er precies, en wat kun je er wel en niet mee onderbouwen? Welke thema’s wil je kunnen volgen, daarbij staan veiligheid en verduurzaming bovenaan. Wie is de gebruiker: de parkmanager, de ondernemer, het bestuur van de bedrijvenkring, de gemeente? En hoe wil die gebruiker die informatie krijgen, in een vorm waar hij of zij ook echt iets mee kan? Dat zijn vragen waar de studenten mee aan de slag gaan.
Dit is het soort vraagstuk waar geen enkele partij in z’n eentje eigenaar van is. De ondernemers hebben de data en het belang. De gemeente heeft het beleid en de publieke taak. De hogeschool heeft de kennis en de studenten. Alle drie hebben ze een deel; niemand heeft het geheel.
Daar zit onze rol. Wij brengen de partijen bij elkaar, helpen de vraag scherp te krijgen, en houden vast wat er geleerd wordt. Want een studentenproject duurt 4,5 maand. Deze opgave duurt jaren.
En wat hier werkt, werkt straks ook elders. Op andere bedrijventerreinen in Regio Foodvalley spelen dezelfde vragen. Als de gegevens uitwisselbaar zijn en de standaarden hetzelfde, hoeft niemand het wiel opnieuw uit te vinden.